This is my story

หลังจากไม่ได้อัพเดต blog มานานนนตอนนี้เลยถือโอกาศอันดีงาม(ว่างจัดนั่นเอง)ทำการอัพเดต blog ซะเลย

 

หลายเดือนที่ผ่านมามีหลายอย่างผ่านไปในชีวิตมากมาย เหมือนกับเวลาผ่านไปหนึ่งปีได้ (เว่อไปมั้ง) เอาเหอะทุกอย่างที่ผ่านมาก็อยากให้เป็นประสบการณ์ชีวิตสะเรื่องที่มันแย่ๆ ก้อ “ช่างแม้ง” (ขอโทษ ด้วยที่ใช้คำไม่สุภาพ) ไม่ต้องไปใส่ใจกะมันแล้วก้อไม่ต้องไปสนใจกะมันด้วยปล่อยมันไป ส่วนเรื่องดีๆ ก็เก็บเข้าสู่ความทรงจำของเราสะ ชีวิตมีไรให้ต้องเผชิญอีกมากมาย เพราะฉะนั้นถ้าเมื่อไหร่ที่เราหยุดต่อสู้ เมื่อนั้นก้อหมายถึง เราได้อยู่ในวาระสุดท้ายของชีวิตแล้วชีวิตเป็นของตัวเราเอง เพราะฉะนั้น ทำในสิ่งที่อยากทำไปเถอะ

 

ป.ล.  เนต ออฟฟิศ ห่วยแตกมากๆ ถ้าเห็น เรา เข้าๆ ออกๆ ก้ออย่าใส่ใจนัก ขอโทษด้วยที่ทำให้รำคาญ

 

เคยไหม ที่เวลาเราอยู่ในฝันแล้ว เราไม่อยากออกมาเผชิญ โลกแห่งความเป็นจริง ซึ่งมี แต่ความโหดร้าย จนบางที มันเลยทำให้เรา รู้สึกว่าไม่อยากที่จะตื่น เพราะ ถ้าตื่นมาแล้ว ความฝัน มันก็จะสลายหายไปในพริบตา แต่ทุกคน ย่อมต้องตื่นขึ้นมาเพื่อ เผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น แต่มีอยู่เพียงอย่างเดียวที่ทำให้เรา สามารถทำได้คือ เก็บ ความฝันที่ดีๆนั้นไว้กับความทรงจำของเรา ทำได้เพียงเท่านั้นจริงๆ

 

ขอบคุณมากๆ สำหรับ ความฝันที่ดีของเรา ทุกอย่างจะถูกเก็บไว้ใน ความทรงจำ แต่ตอนนี้เราพร้อมแล้ว สำหรับโลกแห่งความเป็นจริงที่เราจะต้องไป เผชิญหน้าแล้ว ต่อสู้กับมัน ยิ้มสู้ครับ ^_^

 

ป.ล. เพลงที่เปิด ชื่อเพลง พิจิกา จาก พี่บอย ตรัย

กลับมาจากเชียงใหม่แว้วววววว สนุกดี ขำขำ พอไปถึงพระธาตุ บนยอดดอยอิน ดอกไม้ข้างบนสวยมากๆ อากาศเย็นดี แต่แดด แรงมากๆ พอลงมาตัวแดง เลยยยยยย T_T ตอนนี้ ผิวกำลัง ลอกเลย เอารูปที่ถ่ายมาลงให้ดูแล้วนะ ขอบคุณเจ้ปัน ที่อุดส่า ให้ยืมกล้อง แต๊งๆ นะเจ้ปัน ส่วนงานแต่งเพื่อนเข้ม ไว้ ไปขอดูกะเข้มก้อแล้วกัน นะ

 

 

 

วันเสาร์ ว่างๆ เลยไปถ่ายรูปเล่นมาที่ ธรรมศาสตร์ ---> เขาดิน ---> แล้วมาจบที่ พระที่นั่งวิมานเมฆ สนุกดี ส่วนรูปก้อไปดูกันได้ ยังถ่ายไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่เลย รู้สึกว่า เป็นอีกวันที่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำมานานแหละ ไว้วันหลังจะไปอีกรอบ ขี้เกียจเขียนแหละ ไว้ งวดหน้าไปถ่ายรูปที่ไหนแล้วจะเอามาให้ดูกันอีก

อัพเดตแล้วก๊าบบบบบ บังเอิญไปฟังเพลงนี้จาก งานแต่งมา เลยชอบอะ

ก็เลยเอาเพลงนี้มาขึ้น blog ให้ฟังกัน

 

 

อยากให้ใครคนนึงที่รักที่สุด
ได้มีคืนและวันที่แสนพิเศษ
อย่างที่เธอเคยให้ทุกอย่างกับฉัน
อยากให้มันมีค่ากว่าสิ่งใดที่สุดเท่านั้น
กับรักที่เธอให้ฉันหมดหัวใจ
อยากจะเป็นคนดีที่ดีที่สุด
อยากจะเป็นผู้ชายที่พร้อมทุกอย่าง
อยากจะเป็นดั่งแสงสว่างสดใส
อยากให้เรามีบ้านของหัวใจ
เนิ่นนานแค่ไหน
ฉันจะไม่เปลี่ยนใจจากวันนี้

ได้โปรดจับมือฉัน
ทุกสิ่งอยู่ในนั้น
เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
วันเวลาทุกวินาที จะหยุดที่เธอคนนี้
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

แต่จะมีอะไรที่ดีที่สุด
เท่ากับวันเวลาทุกๆนาที
จะมีเธอเคียงข้างกันต่อจากนี้
สิ่งใดๆในโลกที่งดงามมากมายเพียงไหน
ไม่มีเธอก็หมดความหมาย
ทุกอย่างคือความรู้สึก
สิ่งที่คิดและฝันมันแสนยิ่งใหญ่
อาจจะทำอะไรผิดพลาดไป ฉันก็ยังตัดสินใจ
และจะไม่เปลี่ยนไปจากคนนี้

ได้โปรดจับมือฉัน ทุกสิ่งอยู่ในนั้น
เป็นดังคำที่ฉันสัญญาให้เธอคนดี
วันเวลาทุกวินาที
จะหยุดที่เธอคนนี้
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ
อยากกอดเธอตอนเช้าและอยากให้เธอนั้น
เป็นคนเดียวที่ฉันได้เจอทุกๆเวลา
ความทรงจำว่าฉันลืมตา
จะอยู่ที่เธอเท่านั้น
ทั้งชีวิตจะมีเพียงเธอ

หากว่าคุณมีคนที่รักที่สุด
บอกกับเค้าทุกวันว่ารักที่สุด
บอกกับเค้าทุกเช้าที่ตื่นได้ไหม
อยากให้เค้าเป็นบ้านของหัวใจที่มีความหมาย
รักและคอยห่วงใยอยู่ตรงนี้และตลอดไป

 

ชื่อเพลง: บ้านของหัวใจ
อัลบั้ม: Joy
นักร้อง: Superbaker

 

ป.ล. ช่วยกันอุดหนุนศิลปินกันหน่อย อย่ามัวแต่หา mp3

 

เนื่องจากหน้าหนาวกำลังจะมา เลยเอาเพลงนี้มาเปิดให้ฟัง เพื่อเข้ากับบรรยากาศสะหน่อย หนาวนี้

Artist : ฟรายเดย์ (Friday) ลมเย็นเย็นพัดมาแล้ว ฉันเพิ่งรู้สึก ฟ้าลึกลึกมองขึ้นไป ดูช่างสดใส มือเย็นเย็นฉันตอนนี้ นั้นไม่มีใคร ไม่มีใครสัมผัส มันทนไม่ไหว * เพลงเขาบอกไว้ลมหนาวมาถึงเมื่อไร มันก็เหงาในใจตามเนื้อเพลง อยู่เรื่อยไป คราวนี้ถ้าต้องเจอ หน้าหนาวนี้ขอร้องเธอขอได้ไหม ** ขอมือหน่อยได้ไหม อากาศหนาวหนาว ไม่ชอบเลย ขอมือหน่อยอย่าเฉยเมย จนฉันนั้นต้องเสียใจ อยากขอแค่ได้ไออุ่น จากเธอได้ไหม บอกความรู้สึกข้างใน ก่อนหน้าหนาวคราวนี้จะผ่านไป มีลมโชยอากาศเย็นเย็น ทุกปลายปี แต่คงจะดี ถ้าหากมีเธอไว้ จูงมือกันแม้จะหนาว หนาวสักเท่าไหร่ แต่ใจฉันก็คงอุ่น และมีความหมาย